Wełna mineralna

Wełna mineralna to materiał izolacyjny stosowany w budownictwie. Jest pochodzenia mineralnego. Używa się jej do izolacji termicznych i akustycznych stropów i podłóg, dachów i stropodachów, ścian wewnętrznych i zewnętrznych, a także ciągów izolacyjnych.

Wełna mineralna ma niski współczynnik przewodzenia ciepła, dzięki czemu posiada dużą izolacyjność termiczną. Jest niepalna i ognioodporna, sprężysta i wytrzymała , wodoodporna i paroprzepuszczalna, odporna na zanieczyszczenia biologiczne i chemiczne. Cechuje ja też zdolność pochłaniania dźwięków, stabilność kształtu i wymiaru.

Nie jest materiałem idealnym, ponieważ koszt jej montażu jest wyższy od innych materiałów izolujących ze względu na wysoki ciężar własny. Druga wada wełny to higroskopijność i nasiąkliwość.

Wełna mineralna produkowana jest z kamienia bazaltowego. Wyrób może być w postaci płyt, mat, filcu, otulin lub luzem.

Współczynnik przewodności cieplnej (tzw. lambda) wełny mineralnej jest niski. Waha on się od ok. 0,034 do 0,050 W/m*K. Jego wysokość zależy od technologii produkcji ( splątania włókien), a także od gęstości własnej.

Wcześniej produkowano w Polsce wełnę mineralną z żużli wielkopiecowych, ale miała ona gorsze parametry użytkowe.